โจทก์ฟ้องว่า เวลากลางคืนจำเลยมีมีดเป็นอาวุธพกติดตัวเข้าทำการลักไก่ 2 ตัว ราคา 24 บาท ในบ้านซึ่งเป็นเคหสถานของพันจ่าอากาศโทสมัย รัฐอาจ โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1)(7)(8) กับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดมาตรา 335(1)(8) จำคุก 1 ปี6 เดือน ให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์

จำเลยอุทธรณ์ว่าเล้าไก่อยู่ข้างบ้าน ไม่ใช่เคหสถาน ขอให้ลงโทษสถานเบา

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เล้าไก่ไม่ใช่เคหสถาน พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดมาตรา 335(1) จำคุก 1 ปี นอกนั้นยืน

โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า เล้าแก่อยู่ในเขตบ้านมีรั้วล้อมรอบและเล้าไก่อยู่ห่างจากตัวบ้านเพียง 1 เมตร เล้าไก่นั้นอยู่ในบริเวณของที่ซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัย จึงเป็นเคหสถาน

ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าไก่ที่จำเลยลักไปอยู่ในเล้าห่างบ้านประมาณ 1 เมตร คือ อยู่ห่างโรงเรือนแต่ภายในเขตรั้วบ้าน ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1(4) บัญญัติว่า “เคหสถาน หมายความว่า ที่ซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัยเช่น เรือน โรงเรือ หรือแพ ซึ่งคนอยู่อาศัย และให้หมายความรวมถึงบริเวณของที่ซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัยนั้นด้วย จะมีรั้วล้อมหรือไม่ก็ตาม” วินิจฉัยว่า เล้าไก่ไม่ใช่ที่ซึ่งคนอยู่อาศัยก็จริง แต่ก็อยู่ห่างจากตัวเรือนผู้เสียหายประมาณ 1 เมตร แม้จะแยกออกไปต่างหากจากตัวเรือน ก็ยังอยู่ในที่ดินอันเป็นบริเวณของโรงเรือนซึ่งในคดีนี้มีรั้วอยู่ด้วย มิใช่อยู่ในที่ซึ่งเป็นบริเวณต่างหากจากโรงเรือนซึ่งใช้เป็นที่คนอยู่อาศัย จำเลยลักไก่ในเล้าซึ่งอยู่ในบริเวณที่อยู่อาศัย จึงเป็นการลักทรัพย์ในเคหสถานที่จำเลยได้เข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นความผิดตามมาตรา 335(8) อีกข้อหนึ่งพิพากษาแก้ให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ

ผู้พิพากษา

จิตติ ติงศภัทิย์
เพรียง โรจนรัส
สุทิน เกษคุปต์