{"id":7565,"date":"2022-12-28T19:34:34","date_gmt":"2022-12-28T12:34:34","guid":{"rendered":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/?p=7565"},"modified":"2023-03-27T18:16:50","modified_gmt":"2023-03-27T11:16:50","slug":"social-media-loaning","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/social-media-loaning\/","title":{"rendered":"\u0e01\u0e39\u0e49\u0e22\u0e37\u0e21\u0e40\u0e07\u0e34\u0e19\u0e01\u0e31\u0e19\u0e17\u0e32\u0e07 Social Media \u0e1f\u0e49\u0e2d\u0e07 \u0e44\u0e14\u0e49\u0e2b\u0e23\u0e37\u0e2d\u0e44\u0e21\u0e48?"},"content":{"rendered":"
![\"กู้ยืมเงินกันทาง-Social-Media-ฟ้อง-ได้หรือไม่\"](\"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/%E0%B8%81%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%87%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87-Social-Media-%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87-%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88.png\")
ในปัจจุบันการติดต่อสื่อสารเรื่องราวต่าง ๆระหว่างกัน ผ่าน Social Media ที่สร้างความ สะดวก รวดเร็ว แก่ผู้ใช้อย่างมากมายนั้น มีอยู่ด้วยกันหลากหลายช่องทาง ไม่ว่าจะเป็น Line, Facebook, Twitter, Email, ฯลฯ หลายคนอาจสงสัยว่า หากตกลง “<\/b>กู้ยืมเงิน<\/b>”<\/b> กัน ผ่านช่องทางดังกล่าวแล้ว เกิดลูกหนี้เบี้ยวหนี้ขึ้นมา จะฟ้องร้องเพื่อบังคับให้ฝ่ายที่ผิดสัญญาชดใช้หนี้ หรือค่าเสียหายต่างๆ ได้หรือไม่? และต้องทำอย่างไร?<\/p>\n
<\/p>\n
คำตอบง่ายๆ คือ “ฟ้องได้” แต่การรวบรวมพยานหลักฐานเพื่อฟ้องร้องบังคับกันอย่างไรนั้น มีรายละเอียดที่จำเป็นจะต้องทำความเข้าใจในหลักกฎหมายอยู่หลายฉบับ<\/p>\n
<\/p>\n
ก่อนอื่นเราต้องทำความเข้าใจกฎหมายพื้นฐานกันก่อน<\/p>\n
<\/p>\n
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคแรก บัญญัติว่า<\/b><\/p>\n
“<\/i>การกู้ยืมเงินกว่า<\/i>สองพันบาท<\/i><\/u>ขึ้นไปนั้น ถ้ามิได้มี<\/i>หลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือ<\/i><\/u>อย่างใดอย่างหนึ่ง<\/i>ลงลายมือชื่อผู้ยืม<\/i><\/u>เป็นสำคัญ จะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่<\/i> “<\/i><\/p>\n
จากที่ผมได้ยกตัวบทกฎหมาย แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคแรก ขึ้นมา ถ้าหากการกู้ยืมเงินนั้น ไม่เกิน<\/b> 2,000 บาท ก็ไม่มีประเด็นที่เราจะต้องมานั่งรวบรวมหลักฐานที่เป็นหนังสือลงลายมือชื่อ เพราะสามารถฟ้องร้องบังคับกันได้ทันที แต่เราจะไม่พูดถึงประเด็นนี้ เพราะ เราจะมาศึกษาการฟ้องร้องบังคับคดีที่กฎหมายบังคับว่าต้องมี “<\/i>หลักฐานเป็นหนังสือ<\/i>”<\/i> หมายความว่า เราจะรวบรวมพยานหลักฐานที่ใช้ในการฟ้องร้องบังคับคดีกรณีที่กู้ยืมเงินกันผ่าน Social Media ต่างๆ และ จำนวนเงินที่กู้ยืมกันนั้น เกินกว่า 2,000 บาท ขึ้นไป<\/p>\n
<\/p>\n
“ หลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือ<\/i><\/u>อย่างใดอย่างหนึ่ง<\/i>ลงลายมือชื่อผู้ยืม<\/i><\/u>เป็นสำคัญ<\/i> “<\/i><\/p>\n
<\/p>\n
หมายความว่าอย่างไร หมายความว่า<\/b> ฝ่ายผู้กู้ (ลูกหนี้) เพียงแค่ลงลายมือชื่อ ก็เพียงพอสำหรับการฟ้องร้องเพื่อบังคับคดีแล้ว ไม่จำเป็นต้องมีลายมือชื่อของ ผู้ให้กู้ (เจ้าหนี้) แต่อย่างใด ดังนั้น พยานหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะต้องใช้ก็คือ “<\/i><\/b>สิ่งที่แสดงว่า สิ่งนั้นคือ ลายมือชื่อของผู้กู้ (ลูกหนี้)<\/i><\/b>”<\/i><\/b><\/p>\n
<\/p>\n
พยานหลักฐานที่แสดงว่า นี่คือ ลายมือชื่อ <\/i><\/b>ของผู้กู้ (ลูกหนี้) ไม่จำเป็นต้องเป็นกระดาษเสมอไป เพราะเพียงแต่สิ่งนั้นทำให้ปรากฏความหมายด้วยตัวอักษร สื่อสารกันได้แล้ว หากประกอบกับการแสดงตัวตนและยังยืนยันตัวตนที่ชัดเจน ก็สามารถนำมาใช้เป็นพยานหลักฐานเพื่อฟ้องร้องบังคับคดีกัน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์<\/strong><\/em> ได้แล้วครับ<\/p>\n <\/p>\n นอกจากนี้ในการฟ้องบังคับคดี ตัวโจทก์ หรือผู้ฟ้องคดี หรือทนายความ จำเป็นต้องนำ “พระราชบัญญัติว่าด้วยธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2544 มาตรา 4, มาตรา 7, มาตรา 8 (วรรคแรก) และ มาตรา 9” มาประกอบอีก ดังนี้<\/p>\n <\/p>\n มาตรา 4 <\/b><\/p>\n “ธุรกรรม”<\/em><\/strong> หมายความว่า การกระทำใดๆ ที่เกี่ยวกับกิจกรรมในทางแพ่งและพาณิชย์ หรือในการดำเนินงานของรัฐตามที่กำหนดในหมวด 4<\/em><\/p>\n “อิเล็กทรอนิกส์”<\/em><\/strong> หมายความว่า การประยุกต์ใช้วิธีการทางอิเล็กตรอน ไฟฟ้า คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า หรือวิธีอื่นใดในลักษณะคล้ายกัน และให้หมายความรวมถึงการประยุกต์ใช้วิธีการทางแสง วิธีการทางแม่เหล็ก หรืออุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับการประยุกต์ใช้วิธีต่างๆ เช่นว่านั้น<\/em><\/p>\n “ธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์”<\/em><\/strong> หมายความว่า ธุรกรรมที่กระทำขึ้นโดยใช้วิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน<\/em><\/p>\n “ข้อความ” <\/em><\/strong>หมายความว่า เรื่องราว หรือข้อเท็จจริง ไม่ว่าจะปรากฎในรูปแบบของตัวอักษร ตัวเลข เสียง ภาพ หรือรูปแบบอื่นใดที่สื่อความหมายได้โดยสภาพของสิ่งนั้นเองหรือโดยผ่านวิธีการใดๆ<\/em><\/p>\n “ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์” <\/em><\/strong>หมายความว่า ข้อความที่ได้สร้าง ส่ง รับ เก็บรักษา หรือประมวลผลด้วยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ เช่น วิธีการแลกเปลี่ยนข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์ จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ โทรเลข โทรพิมพ์ หรือโทรสาร<\/em><\/p>\n “ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์” <\/em><\/strong>หมายความว่า อักษร อักขระ ตัวเลข เสียงหรือสัญลักษณ์อื่นใดที่สร้างขึ้นให้อยู่ในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ซึ่งนำมาใช้ประกอบกับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์เพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่าบุคคลกับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อระบุตัวบุคคลผู้เป็นเจ้าของลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์นั้นและเพื่อแสดงว่าบุคคลดังกล่าวยอมรับข้อความในข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์นั้น<\/em><\/p>\n “เจ้าของลายมือชื่อ” <\/em><\/strong>หมายความว่า ผู้ซึ่งถือข้อมูลสำหรับใช้สร้างลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์และสร้างลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์นั้นในนามตนเองหรือแทนผู้อื่น<\/em><\/p>\n <\/p>\n มาตรา 7 <\/b><\/p>\n ”ห้ามมิให้ปฏิเสธความมีผลผูกพันและการบังคับใช้ทางกฎหมายของข้อความใดเพียงเพราะเหตุที่ข้อความนั้นอยู่ในรูปของข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์”<\/em><\/p>\n <\/p>\n มาตรา 8 <\/b>(วรรคแรก) <\/p>\n ”ภายใต้บังคับบทบัญญัติแห่งมาตรา 9 ในกรณีที่กฎหมายกำหนดให้การใดต้องทำเป็นหนังสือ มีหลักฐานเป็นหนังสือ หรือมีเอกสารมาแสดง ถ้าได้มีการจัดทำข้อความขึ้นเป็นข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ที่สามารถเข้าถึงและนำกลับมาใช้ได้โดยความหมายไม่เปลี่ยนแปลง ให้ถือว่าข้อความนั้นได้ทำเป็นหนังสือ มีหลักฐานเป็นหนังสือ หรือมีเอกสารมาแสดงแล้ว”<\/em><\/p>\n <\/p>\n มาตรา 9 <\/b><\/p>\n ”ในกรณีที่บุคคลพึงลงลายมือชื่อในหนังสือ ให้ถือว่าข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์นั้นมีการลงลายมือชื่อแล้ว ถ้า<\/em><\/p>\n (1) ใช้วิธีการที่สามารถระบุตัวเจ้าของลายมือชื่อ และสามารถแสดงได้ว่าเจ้าของลายมือชื่อรับรองข้อความในข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์นั้นว่าเป็นของตน และ<\/em><\/p>\n (2) วิธีการดังกล่าวเป็นวิธีการที่เชื่อถือได้โดยเหมาะสมกับวัตถุประสงค์ของการสร้างหรือส่งข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ โดยคำนึงถึงพฤติการณ์แวดล้อมหรือข้อตกลงของคู่กรณี<\/em><\/p>\n วิธีการที่เชื่อถือได้ตาม (2) ให้คำนึงถึง<\/em><\/p>\n ก. ความมั่นคงและรัดกุมของการใช้วิธีการหรืออุปกรณ์ในการระบุตัวบุคคลสภาพพร้อมใช้งานของทางเลือกในการระบุตัวบุคคล กฎเกณฑ์เกี่ยวกับลายมือชื่อที่กำหนดไว้ในกฎหมายระดับความมั่นคงปลอดภัยของการใช้ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ การปฏิบัติตามกระบวนการในการระบุตัวบุคคลผู้เป็นสื่อกลาง ระดับของการยอมรับหรือไม่ยอมรับ วิธีการที่ใช้ในการระบุตัวบุคคลในการทำธุรกรรม วิธีการระบุตัวบุคคล ณ ช่วงเวลาที่มีการทำธุรกรรมและติดต่อสื่อสาร<\/em><\/p>\n ข. ลักษณะ ประเภท หรือขนาดของธุรกรรมที่ทำ จำนวนครั้งหรือความสม่ำเสมอในการทำธุรกรรม ประเพณีทางการค้าหรือทางปฏิบัติ ความสำคัญ มูลค่าของธุรกรรมที่ทำ หรือ<\/em><\/p>\n ค. ความรัดกุมของระบบการติดต่อสื่อสาร<\/em><\/p>\n ให้นำความในวรรคหนึ่งมาใช้บังคับกับการประทับตราของนิติบุคคลด้วยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ด้วยโดยอนุโลม<\/em>”<\/em><\/p>\n <\/p>\n