ลักษณะ ๑๐ ความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย

หมวด ๒ ความผิดต่อร่างกาย

     มาตรา ๓๐๐  ผู้ใดกระทำโดยประมาท และการกระทำนั้นเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายสาหัส ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

* มาตรา ๓๐๐  แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ.๒๕๖๐ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๓๒ ก หน้า ๖๐ วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๐)

การสอบข้อเขียนความรู้ชั้นเนติบัณฑิต ภาคหนึ่ง สมัยที่ 67 ปีการศึกษา 2557
กฎหมายอาญา กฎหมายภาษีอากร กฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน
กฎหมายรัฐธรรมนูญ และกฎหมายปกครอง

วันอาทิตย์ 28 กันยายน 2557

คำถาม

ข้อ 2.   นายหนุ่มสามีนางสวยเป็นคนขี้หึง และเป็นที่รู้กันอยู่ทั่วไปว่า นายหนุ่ม มักจะไปก่อเหตุทำร้ายร่างกายชายอื่นที่นายหนุ่มเข้าใจว่ามาข้องแวะกับนางสวยอยู่เสมอ นางสวยแอบไปยืมเงินนายช้างมาเล่นการพนันโดยไม่บอกให้นายหนุ่มทราบ วันหนึ่งนายช้างมาทวงเงินยืมจากนางสวย นางสวยไม่พอใจมากที่ถูกทวงหนี้ และขอผิดผ่อนไปก่อน ขณะที่นางสวยกำลังเจรจากับนายช้าง นายหนุ่มกลับมาถึงบ้านพอดี นางสวยจึงหลอกนายหนุ่มว่า นายช้างแอบเข้ามาในบ้านและทำอนาจารตน โดยนางสวยต้องการให้นายหนุ่มโกรธและทำร้ายนายช้าง นายหนุ่มได้ยินเช่นนั้นก็โกรธนายช้างและรีบร้อนเข้าทำร้ายร่างกายนายช้างทันทีจนได้รับอันตรายสาหัสโดยมิได้ใช้ความระมัดระวังพิจารณาให้รอบคอบเสียก่อนว่าเรื่องเกิดขึ้นมาได้อย่างไร
ให้วินิจฉัยว่า นายหนุมและนางสวยมีความผิดฐานใดหรือไม่

ธงคำตอบ

  นายหนุ่มมีความผิดฐานทําร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้นายช้างได้รับอันตรายสาหัส ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 ซึ่งหากเป็นกรณีที่นายช้างทําอนาจารนางสวยจริง ก็ย่อมเป็นการข่มเหงนายหนุ่มอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม นายหนุ่มจึงอ้างว่ากระทําความผิดโดยเหตุบันดาลโทสะตามมาตรา 72 ได้ (เทียบคําพิพากษาฎีกาที่ 853/2502) แต่เมื่อความจริงนายช้างมิได้ทําอนาจารนางสวย จึงเป็นกรณีสําคัญผิดในข้อเท็จจริงใด ซึ่งถ้ามีอยู่จริงจะทําให้ผู้กระทําได้รับโทษน้อยลงตามมาตรา 62 วรรคแรก นายหนุ่มจึงมีความผิดตามมาตรา 297 ประกอบมาตรา 72 และมาตรา 62 วรรคแรก ซึ่งศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกําหนดไว้เพียงใดก็ได้
นายหนุ่มรีบร้อนไปทําร้ายร่างกายนายช้างทันที โดยมิได้ใช้ความระมัดระวังพิจารณาให้รอบคอบเสียก่อนว่า เรื่องเกิดขึ้นมาได้อย่างไร จึงเป็นการสําคัญผิดในข้อเท็จจริงโดยประมาท เมื่อเป็นผลทําให้นายช้างได้รับอันตรายสาหัส นายหนุ่มจึงมีความผิดฐานกระทําโดยประมาทเป็นเหตุให้นายช้างรับอันตรายสาหัส ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 อีกบทหนึ่ง โดยผลของมาตรา 62 วรรคสองด้วย (เทียบคําพิพากษาฎีกาที่ 4968/2551) ซึ่งนายหนุ่มไม่อาจอ้างว่ากระทําความผิดโดยเหตุบันดาลโทสะสําหรับความผิดตามมาตรา 300 นี้ได้ เพราะการกระทําความผิดที่อาจอ้างเหตุบันดาลโทสะต้องเป็นการกระทําความผิดโดยเจตนาเท่านั้น
นายหนุ่มไม่เคยมีเจตนาที่จะทําร้ายร่างกายนายช้างมาก่อน เมื่อนางสวยหลอกว่าถูกนายช้างกระทําอนาจารโดยนางสวยต้องการให้นายหนุ่มโกรธและไปทําร้ายร่างกายนายช้าง จึงเป็นการก่อให้นายหนุ่มกระทําความผิดฐานทําร้ายร่างกายนายช้างด้วยวิธีอื่นใด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 วรรคแรก เมื่อนายหนุ่ม ได้ทําร้ายร่างกายนายช้างและต้องรับโทษตามมาตรา 297 นางสวยจึงมีความผิด ตามมาตรา 297 โดยเป็นผู้ใช้และรับโทษเสมือนเป็นตัวการ ทั้งนี้ ตามมาตรา 84 วรรคสอง

การสอบข้อเขียนความรู้ชั้นเนติบัณฑิต ภาคหนึ่ง สมัยที่ 70 ปีการศึกษา 2560
กฎหมายอาญา กฎหมายภาษีอากร กฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน
กฎหมายรัฐธรรมนูญ และกฎหมายปกครอง

วันอาทิตย์ 24 กันยายน 2560

คำถาม

ข้อ 2.   นายชมได้ชวนนางสาวสวยซึ่งเป็นคู่รักไปเที่ยวด้วยกัน โดยให้นางสาวสวยนั่งซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่นายชมเป็นผู้ขับ โดยนายชมขับด้วยความเร็วสูงมาก เมื่อถึงทางโค้งก็ไม่ลดความเร็วลงทำให้รถที่นายชมขับล้มลง เป็นเหตุให้นางสาวสวยตกจากรถได้รับอันตรายสาหัสนอนหมดสติในพงหญ้าข้างทาง นายชมตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงหลบหนีไปโดยไม่ให้ความช่วยเหลือและไม่ได้แจ้งให้ผู้ใดทราบ นางสาวสวยนอนหมดสติอยู่ในที่เกิดเหตุ เป็นเวลานานถึง 8 วัน จนพลเมืองดีมาพบ และแจ้งให้เจ้าหน้าที่มาช่วยพานางสาวสวยไปรักษาจนรอดชีวิต
ให้วินิจฉัยว่า นายชมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญาฐานใด

ธงคำตอบ

  การที่นายชมขับรถจักรยานยนต์ด้วยความเร็วสูงมาก เมื่อถึงทางโค้งก็ไม่ลดความเร็วลง เป็นการกระทำโดยประมาทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 วรรคสี่ และเมื่อเป็นเหตุให้นางสาวสวยตกจากรถได้รับอันตรายสาหัส นายชมจึงมีความผิดฐานกระทําโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายสาหัส ตามมาตรา 300
การที่นายชมเป็นผู้ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้นางสาวสวยได้รับอันตรายสาหัสและนายชมหลบหนีไป โดยไม่ให้ความช่วยเหลือนางสาวสวย ปล่อยให้นอนหมดสติอยู่ในพงหญ้าข้างทาง และไม่ได้แจ้งให้ผู้ใดทราบ ทั้ง ๆ ที่ตนเป็นผู้กระทําโดยประมาทเป็นเหตุให้นางสาวสวยรับอันตรายสาหัส เป็นการกระทําโดยงดเว้น การที่จักต้องกระทําเพื่อป้องกันผล ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 วรรคท้าย ซึ่งเป็นการฆ่านางสาวสวย โดยนายชมย่อมเล็งเห็นผลได้ว่า การงดเว้นไม่ให้การช่วยเหลือ นางสาวสวยอาจถึงแก่ความตายได้ เมื่อนางสาวสวยไม่ถึงแก่ความตาย นายชมจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าตามมาตรา 288 ประกอบมาตรา 80 และ มาตรา 59 วรรคท้าย (คําพิพากษาฎีกาที่ 16412/2555)

การสอบข้อเขียนความรู้ชั้นเนติบัณฑิต ภาคหนึ่ง สมัยที่ 72 ปีการศึกษา 2562
กฎหมายอาญา กฎหมายภาษีอากร กฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน
กฎหมายรัฐธรรมนูญ และกฎหมายปกครอง

วันอาทิตย์ 29 กันยายน 2562

คำถาม

ข้อ 2.   นางสาวหนึ่งและนางสาวสองรับหน้าที่เป็นคนดูแลเด็กหญิงมะลิบุตรสาววัยขวบเศษของนายชัย วันหนึ่งทั้งสองคนร่วมกันพาเด็กหญิงมะลิไปนั่งเล่นที่สนามหญ้าในบริเวณบ้านนายชัย ในระหว่างนั้น ทั้งสองคนร่วมกัน ใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ของแต่ละคนเล่นเกมระหว่างกัน เป็นเหตุให้เด็กหญิงมะลิซึ่งไม่มีคนดูแล คลานไปตกท่อน้ำข้างสนามหญ้า ได้รับอันตรายสาหัส เมื่อทั้งสองคนทราบเรื่อง จึงสํานึกผิดรีบพาเด็กหญิงมะลิไปรักษาที่โรงพยาบาลทันที ทําให้เด็กหญิงมะลิรอดชีวิต
ให้วินิจฉัยว่า นางสาวหนึ่งและนางสาวสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญาฐานใดหรือไม่

ธงคำตอบ

 นางสาวหนึ่งและนางสาวสองรับหน้าที่เป็นคนดูแลเด็กหญิงมะลิ จึงมีหน้าที่โดยเฉพาะที่จะต้องป้องกันไม่ให้เด็กหญิงมะลิได้รับอันตราย การร่วมกันเล่นเกมทางโทรศัพท์เคลื่อนที่ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ทําให้เด็กหญิงมะลิคลานไปตกท่อน้ำ ข้างสนามหญ้าได้รับอันตรายสาหัส เป็นการให้เกิดผลอันหนึ่งอันใดขึ้นโดยงดเว้นการที่จักต้องกระทํา เพื่อป้องกันผลนั้น จึงเป็นการกระทําโดยงดเว้นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 วรรคท้าย เมื่อเป็นการกระทําโดยปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นนั้นจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ จึงเป็นการกระทําโดยประมาท ตามมาตรา 59 วรรคสี่ ทั้งสองคนจึงมีความผิดฐานกระทําโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายสาหัส ตามมาตรา 300 โดยถือว่าต่างคนต่างประมาท มิได้เป็นตัวการร่วมกัน เพราะมิใช่เป็นการกระทําความผิดโดยเจตนา
การที่ทั้งสองคนสํานึกผิดพาเด็กหญิงมะลิไปรักษาที่โรงพยาบาลจนเด็กหญิงมะลิรอดชีวิตไม่เป็นการกลับใจแก้ไขไม่ให้การกระทํานั้นบรรลุผล ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 82 เพราะการกลับใจตามมาตรา 82 นั้น จะต้องเป็นกรณีกลับใจแก้ไขการกระทําความผิดโดยเจตนา ซึ่งเข้าขั้นพยายามกระทําความผิดไม่ให้บรรลุผลเป็นความผิดสําเร็จเท่านั้น