ภาค ๒ ความผิด |
ลักษณะ ๓ ความผิดเกี่ยวกับการยุติธรรม |
มาตรา ๒๐๔ |
หมวด ๒ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม |
ลักษณะ ๓ ความผิดเกี่ยวกับการยุติธรรม
หมวด ๒ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม
มาตรา ๒๐๔
ผู้ใดเป็นเจ้าพนักงาน มีตำแหน่งหน้าที่ควบคุมดูแลผู้ที่ต้องคุมขังตามอำนาจของศาล ของพนักงานสอบสวน หรือของเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญา กระทำด้วยประการใดๆ ให้ผู้ที่อยู่ในระหว่างคุมขังนั้นหลุดพ้นจากการคุมขังไป ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองหมื่นบาทถึงหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท
ถ้าผู้ที่หลุดพ้นจากการคุมขังไปนั้นเป็นบุคคลที่ต้องคำพิพากษาของศาลหนึ่งศาลใดให้ลงโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่สิบห้าปีขึ้นไป หรือมีจำนวนตั้งแต่สามคนขึ้นไป ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงสิบปี และปรับตั้งแต่สี่หมื่นบาทถึงสองแสนบาท
* มาตรา ๒๐๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ.๒๕๖๐ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๓๒ ก หน้า ๕๕, ๕๖ วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๐)
ภาค ๒ ความผิด |
ลักษณะ ๓ ความผิดเกี่ยวกับการยุติธรรม |
มาตรา ๒๐๕ |
หมวด ๒ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม |
ลักษณะ ๓ ความผิดเกี่ยวกับการยุติธรรม
หมวด ๒ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม
มาตรา ๒๐๕
ถ้าการกระทำดังกล่าวในมาตรา ๒๐๔ เป็นการกระทำโดยประมาท ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ถ้าผู้ที่หลุดพ้นจากการคุมขังไปด้วยการกระทำโดยประมาทนั้นเป็นบุคคลที่ต้องคำพิพากษาของศาลหนึ่งศาลใดให้ลงโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิตหรือจำคุกตั้งแต่สิบห้าปีขึ้นไป หรือมีจำนวนตั้งแต่สามคนขึ้นไป ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ถ้าผู้กระทำความผิดจัดให้ได้ตัวผู้ที่หลุดพ้นจากการคุมขังคืนมาภายในสามเดือน ให้งดการลงโทษแก่ผู้กระทำความผิดนั้น
* มาตรา ๒๐๕ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ.๒๕๖๐ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๓๒ ก หน้า ๕๖ วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๐)
ภาค ๒ ความผิด |
ลักษณะ ๖ ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน |
มาตรา ๒๒๕ |
|
ลักษณะ ๖ ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน
มาตรา ๒๒๕
ผู้ใดกระทำให้เกิดเพลิงไหม้โดยประมาท และเป็นเหตุให้ทรัพย์ของผู้อื่นเสียหาย หรือการกระทำโดยประมาทนั้นน่าจะเป็นอันตรายแก่ชีวิตของบุคคลอื่น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
* มาตรา ๒๒๕ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ.๒๕๖๐ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๓๒ ก หน้า ๕๗ วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๐)
ภาค ๒ ความผิด |
ลักษณะ ๖ ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน |
มาตรา ๒๓๙ |
|
ลักษณะ ๖ ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน
มาตรา ๒๓๙
ถ้าการกระทำดังกล่าวในมาตรา ๒๒๖ ถึงมาตรา ๒๓๗ เป็นการกระทำโดยประมาท และใกล้จะเป็นอันตรายแก่ชีวิตของบุคคลอื่น ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
* มาตรา ๒๓๙ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ.๒๕๖๐ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๓๒ ก หน้า ๕๘ วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๐)
ภาค ๒ ความผิด |
ลักษณะ ๑๐ ความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย |
มาตรา ๒๙๑ |
หมวด ๑ ความผิดต่อชีวิต |
ลักษณะ ๑๐ ความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย
หมวด ๑ ความผิดต่อชีวิต
มาตรา ๒๙๑
ผู้ใดกระทำโดยประมาท และการกระทำนั้นเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบปี และปรับไม่เกินสองแสนบาท
* มาตรา ๒๙๑ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ.๒๕๖๐ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๓๒ ก หน้า ๕๙ วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๐)
คำพิพากษาศาลฎีกา ประกอบ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1547/2511
(ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 24/2511)
คำพิพากษาย่อสั้น
ฟ้องบรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยกระทำผิดข้อเท็จจริงและรายละเอียดที่เกี่ยวกับเวลาและสถานที่ซึ่งเกิดการกระทำนั้นๆ อีกทั้งบุคคลหรือสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีว่าจำเลยได้กระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา หรือมิฉะนั้นก็กระทำผิดฐานทำให้คนตายโดยประมาทโดยชัดแจ้ง แสดงว่าฟ้องมีความประสงค์จะให้ลงโทษฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาหรือมิฉะนั้นก็ขอให้ลงโทษฐานทำให้คนตายโดยประมาท ประกอบกับฟ้องได้บรรยายถึงข้อเท็จจริงที่อ้างว่าจำเลยกระทำเป็นท้องเรื่องมาครบถ้วนชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว ฟ้องโจทก์จึงชอบด้วยกฎหมาย ไม่เคลือบคลุม ไม่ขัดแย้งกัน หรือเอาเปรียบจำเลย จำเลยเข้าใจฟ้องได้ดี เมื่อจำเลยรับสารภาพฐานทำให้คนตายโดยประมาทตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291 ก็ลงโทษจำเลยได้ (อ้างฎีกาที่ 1780/2497 และฎีกาที่ 86/2503) (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 24/2511)
คำพิพากษาย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า (ก) จำเลยบังอาจยิงปืนโดยใช่เหตุในเมืองและในหมู่บ้านอันเป็นชุมนุนชน (ข) จำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนขู่เข็ญบังคับผู้เสียหายและผู้ตายให้นั่งอยู่กับที่ทำให้บุคคลเหล่านั้นตกใจกลัวต้องกระทำตามที่ถูกบังคับขู่เข็ญ และ (ค) ในระหว่างที่จำเลยขู่เข็ญบังคับผู้เสียหายและผู้ตายอยู่นั้น ผู้ตายได้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่ง จำเลยได้บังอาจใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตายโดยเจตนาจะฆ่าหรือมิฉะนั้นการที่จำเลยใช้อาวุธปืนบังคับขู่เข็ญผู้ตายกับพวกโดยมิได้มีเจตนาจะฆ่า แต่จำเลยได้จ้องเล็งอาวุธปืนนั้นโดยประมาทปราศจากความระมัดระวังเป็นเหตุให้อาวุธปืนลั่นออกไปถูกผู้ตายตายขอให้ลงโทษตามมาตรา 376, 392, 288, 291, 33
จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องข้อ (ก) (ข) แต่ข้อ (ค) รับสารภาพว่ากระทำโดยประมาท ปฏิเสธในข้อหาฐานใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายโดยเจตนา
คู่ความไม่สืบพยาน
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 376, 392 ให้ปรับ 200 บาท 300 บาทตามลำดับ จำเลยให้การสารภาพลดโทษให้ตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่งคงปรับ 250 บาท ให้ยกฟ้องข้อหาฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา หรือทำให้คนตายโดยประมาทเพราะฟ้องขัดกันอย่างชัดแจ้งและเคลือบคลุม
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ฟ้องโจทก์ได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลาย ที่อ้างว่าจำเลยกระทำผิด ข้อเท็จจริงและรายละเอียดที่เกี่ยวกับเวลาและสถานที่ ซึ่งเกิดการกระทำนั้น ๆ อีกทั้งบุคคลหรือสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีว่า จำเลยได้กระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา หรือมิฉะนั้นก็กระทำผิดฐานทำให้คนตายโดยประมาทโดยชัดแจ้ง แสดงว่าฟ้องมีความประสงค์จะให้ลงโทษฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา หรือมิฉะนั้นก็ขอให้ลงโทษฐานทำให้คนตายโดยประมาท ประกอบกับฟ้องได้บรรยายถึงข้อเท็จจริงที่อ้างว่าจำเลยกระทำเป็นท้องเรื่องมาครบถ้วนชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว ตามคำพิพากษาฎีกาซึ่งวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ที่ 86/2503 ฟ้องของโจทก์ชอบด้วยกฎหมาย ไม่เคลือบคลุมไม่ขัดแย้งกัน หรือเอาเปรียบจำเลย จำเลยเข้าใจฟ้องได้ดี จึงให้การรับสารภาพว่า ทำให้คนตายโดยประมาทดังฟ้อง พิจารณาเฉพาะที่โจทก์บรรยายฟ้องถึงข้อเท็จจริงที่มีความประสงค์จะให้ลงโทษฐานทำให้คนตายโดยประมาท ก็เป็นฟ้องตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 อันสมบูรณ์ดังคำพิพากษาฎีกาที่ 1780/2497 เมื่อจำเลยรับสารภาพเกี่ยวกับความผิดฐานนี้ ก็ลงโทษจำเลยได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก 8 ปี ลดโทษตามมาตรา 78 คงจำคุก 4 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามศาลล่าง
ผู้พิพากษา
สุธี โรจนธรรม
ไฉน บุญยก
วินัย ทองลงยา
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 86/2562
คดีนี้ พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยฆ่าผู้ตายโดยใช้ถุงพลาสติกคลุมศีรษะผู้ตายจนขาดอากาศหายใจถึงแก่ความตาย ซ่อนเร้นศพ และลักทรัพย์ผู้ตาย
จำเลยให้การรับสารภาพฐานซ่อนเร้นศพ ปฏิเสธฐานอื่น แต่รับว่ากระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย
ระหว่างพิจารณา จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทน จำนวน 325,000 บาท แก่มารดาผู้ตาย จนไม่ติดใจทางแพ่ง
ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเปิดห้องโรงแรมกับชายคนรักผู้ตายซึ่งเป็นเพศเดียวกัน จำเลยเล้าโลมผู้ตาย โดยผู้ตายยินยอมให้จำเลยใส่กุญแจมือมัดติดกับโครงเหล็กในท่ายืน แล้วใช้ถุงพลาสติกสำหรับใส่ผ้าเช็ดตัวของโรงแรมคลุมศีรษะผู้ตายเพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ จากนั้นจำเลยเข้าห้องน้ำ ออกมาประมาณ 5 - 10 นาที เพื่อจะเล้าโลมต่อ ปรากฏว่า ถุงที่คลุมเคลื่อนจากจุดเดิมลงมาครอบใบหน้าผู้ตาย ทำให้ขาดอากาศหายใจตาย จำเลยจึงนำศพผู้ตายไปทิ้ง
เห็นว่า ผู้ตายเป็นชายรักชาย เข้าไปในห้องพักเกิดเหตุ เชื่อว่าต้องการมีเพศสัมพันธ์ ห้องเกิดเหตุไม่มีร่องรอยการต่อสู้ ไม่พบบาดแผลตามร่างกายของผู้ตาย จำเลยไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ตายมาก่อน จึงไม่มีเหตุที่จะต้องฆ่าผู้ตาย จำเลยมิได้คลุมถุงที่ศีรษะผู้ตายจนแน่น ทำให้ถุงเคลื่อนที่ลงได้ ผู้ตายถูกกุญแจมือพันธนาการไว้ จึงช่วยเหลือตนเองไม่ได้เมื่อถุงเคลื่อนลงมาครอบใบหน้า ทำให้ขาดอากาศหายใจ และจำเลยเปิดห้องพักแบบชั่วคราว แต่เมื่อผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยได้ขอต่อห้องพักแบบค้างคืน แสดงว่าจำเลยไม่ได้เตรียมการมาก่อนที่จะฆ่าผู้ตายและคงไม่คาดคิดที่จะเกิดเหตุการณ์เช่นนั้น จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยเจตนาฆ่าผู้ตายโดยเล็งเห็นผล แต่การกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยประมาท ที่ไม่ใช้ความระมัดระวัง โดยถอดถุงที่ครอบศีรษะและกุญแจมือผู้ตายก่อนจะเข้าห้องน้ำ จึงเป็นความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย และซ่อนเร้น ยักย้ายศพ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 199, 291
ที่จำเลยขอศาลลงโทษสถานเบาและรอการลงโทษ เห็นว่า จำเลยเคลื่อนย้ายศพเพื่อปิดบังการกระทำความผิดของตน จนตำรวจพบศพผู้ตาย นานถึง 8 วัน ในสภาพเน่าเปื่อย แม้จำเลยไม่เคยรับโทษจำคุกมาก่อน แต่พฤติการณ์แห่งคดีเป็นเรื่องร้ายแรง
ส่วนที่จำเลยชดใช้ค่าเสียหายทางแพ่งจนผู้เสียหายไม่ติดใจเรียกร้อง และจำเลยอุปสมบทเพื่ออุทิศส่วนบุญให้ผู้ตาย ก็เป็นเรื่องทางแพ่งที่จำเลยต้องรับผิดอยู่แล้ว และเหตุที่จำเลยอุปสมบทเพื่อจะนำมาเป็นเหตุให้ศาลรอการลงโทษนั้น เป็นเหตุผลส่วนตัวของจำเลย ยังไม่มีเหตุเพียงพอที่จะรอการลงโทษจำคุก พิพากษายืน
คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดฐานฆ่าผู้อื่น และซ่อนเร้นศพ จำคุกฐานฆ่า 10 ปี ฐานซ่อนเร้น 2 เดือน ยกข้อหาลักทรัพย์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็น ลงโทษฐานประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย จำคุก 1 ปี รวมโทษฐานซ่อนเร้นศพ เป็นจำคุก 1 ปี 2 เดือน นอกจากที่แก้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
โจทก์ร่วมและจำเลยฎีกา
ข้อสังเกต
เหตุที่ไม่เป็นความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาเล็งเห็นผล เนื่องจากจำเลยใช้ถุงพลาสติกครอบศีรษะผู้ตายแบบหลวมๆ มิได้ครอบมิดชิดมาจนถึงลำคอ เพียงแต่ถุงเคลื่อนลงมาปิดคลุมใบหน้าในภายหลัง จึงเป็นการกระทำโดยประมาท หากมีการครอบถุงมิดชิด อาจเป็นการฆ่าโดยเจตนาเล็งเห็นผลได้ เช่น ใช้ถุงพลาสติกครอบศีรษะผู้ตาย แล้วนำเทปกาวมาพันรอบบริเวณลำคอ นัยฎีกาที่ 5332/2560
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2830/2535
แม้ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ร่วมเข้าเป็นโจทก์ร่วมในคดีได้ก็ถือว่าให้เข้าเป็นโจทก์ร่วมได้เฉพาะในข้อหาความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 เท่านั้น เพราะโจทก์ร่วมเป็นผู้เสียหายในข้อหาความผิดนี้ ส่วนข้อหาความผิดตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43,78,157,160 รัฐเท่านั้นเป็นผู้เสียหาย โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้ได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำความผิดฐานนี้โดยตรง จึงไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย เป็นโจทก์ร่วมในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้และไม่มีสิทธิฎีกาในข้อหาความผิดนี้ ศาลชั้นต้นรับฎีกาของโจทก์ร่วมในข้อหาความผิดนี้ไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย โจทก์มีแต่ร้องตำรวจโท พ. เบิกความว่าได้รับแจ้งว่ามีคนถูกรถยนต์ชนจึงไปที่เกิดเหตุและได้ทำแผนที่เกิดเหตุและบันทึกการตรวจสถานที่เกิดเหตุไว้นอกจากนี้โจทก์มีคำให้การชั้นสอบสวนของนาย ว. ซึ่งให้การเพียงว่าพบหญิงลักษณะถูกรถชนนอนหมดสติอยู่ในถนนจึงนำส่งโรงพยาบาล แต่หญิงดังกล่าวถึงแก่ความตายเสียก่อน โดยโจทก์ไม่มีพยานใดแสดงว่าในขณะเกิดเหตุจำเลยขับรถยนต์โดยประมาท สำหรับบันทึกการตกลงเรื่องค่าเสียหายที่มีข้อความว่าฝ่ายสามีผู้ตายเรียกค่าเสียหาย 500,000 บาท แต่ฝ่ายจำเลยเสนอให้เพียง 50,000 บาท ก็ไม่ใช่ข้อชี้ไปถึงว่าจำเลยขับรถยนต์โดยประมาท ส่วนจำเลยมีตัวจำเลยและนาย ส. เป็นพยานเบิกความปฏิเสธว่าเหตุรถยนต์ชนผู้ตายไม่ได้เกิดจากความประมาทของจำเลย ดังนี้ข้อเท็จจริงจึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้ชนผู้ตายถึงแก่ความตาย
ภาค ๒ ความผิด |
ลักษณะ ๑๐ ความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย |
มาตรา ๓๐๐ |
หมวด ๒ ความผิดต่อร่างกาย |
ลักษณะ ๑๐ ความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย
หมวด ๒ ความผิดต่อร่างกาย
มาตรา ๓๐๐
ผู้ใดกระทำโดยประมาท และการกระทำนั้นเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายสาหัส ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
* มาตรา ๓๐๐ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ.๒๕๖๐ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๓๒ ก หน้า ๖๐ วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๐)
คำอธิบาย ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300
องค์ประกอบภายนอก
1. กระทำด้วยประการใดๆ
2. เป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายสาหัส
องค์ประกอบภายใน
ประมาท
----------------
สาระสำคัญของการกระทำความผิดตามมาตรานี้ มีลักษณะเช่นเดียวกับการกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายตามมาตรา 291 ความแตกต่างอยู่ที่ผลของการกระทำโดยประมาท ถ้าการกระทำเป็นเหตุให้ผู้ถูกกระทำได้รับอันตรายสาหัส ก็เป็นความผิดตามมาตรานี้
กระทำด้วยประการใดๆ องค์ประกอบความผิดในส่วนของการกระทำนี้ กฎหมายมิได้จำกัดลักษณะของการกระทำไว้ ด้งนั้น จึงอาจกระทำด้วยประการใดๆ ก็ได้ เช่น ขับรถ เดิน วิ่ง ยิงปืน ขว้างปาสิ่งของ กวาดถนน คุมเครื่องจักร ให้สัญญาณจราจร เป็นต้น
ภาค ๒ ความผิด |
ลักษณะ ๑๑ ความผิดเกี่ยวกับเสรีภาพและชื่อเสียง |
มาตรา ๓๑๑ |
หมวด ๑ ความผิดต่อเสรีภาพ |
ลักษณะ ๑๑ ความผิดเกี่ยวกับเสรีภาพและชื่อเสียง
หมวด ๑ ความผิดต่อเสรีภาพ
มาตรา ๓๑๑
ผู้ใดกระทำโดยประมาท และการกระทำนั้นเป็นเหตุให้ผู้อื่นถูกหน่วงเหนี่ยว ถูกกักขังหรือต้องปราศจากเสรีภาพในร่างกาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคแรก เป็นเหตุให้ผู้ถูกหน่วงเหนี่ยวถูกกักขังหรือต้องปราศจากเสรีภาพในร่างกายนั้นถึงแก่ความตาย หรือรับอันตรายสาหัส ผู้กระทำต้องระวางโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๙๑ หรือมาตรา ๓๐๐
* มาตรา ๓๑๑ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ.๒๕๖๐ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๓๒ ก หน้า ๖๑ วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๐)
ภาค 3 ลหุโทษ |
|
มาตรา ๓๙๐ |
ลหุโทษ |
ลหุโทษ
มาตรา ๓๙๐
ผู้ใดกระทำโดยประมาท และการกระทำนั้นเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
* มาตรา ๓๙๐ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๒) พ.ศ.๒๕๕๘ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๒ ตอนที่ ๑๐ ก หน้า ๔๖ วันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘)
{"id":6173,"date":"2021-07-06T13:20:38","date_gmt":"2021-07-06T06:20:38","guid":{"rendered":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/?p=6173"},"modified":"2022-04-29T19:21:29","modified_gmt":"2022-04-29T12:21:29","slug":"careless","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/careless\/","title":{"rendered":"\u0e01\u0e23\u0e13\u0e35\u0e17\u0e35\u0e48\u0e01\u0e0e\u0e2b\u0e21\u0e32\u0e22\u0e1a\u0e31\u0e0d\u0e0d\u0e31\u0e15\u0e34\u0e43\u0e2b\u0e49\u0e15\u0e49\u0e2d\u0e07\u0e23\u0e31\u0e1a\u0e1c\u0e34\u0e14\u0e40\u0e21\u0e37\u0e48\u0e2d\u0e44\u0e14\u0e49\u0e01\u0e23\u0e30\u0e17\u0e33\u0e42\u0e14\u0e22\u0e1b\u0e23\u0e30\u0e21\u0e32\u0e17"},"content":{"rendered":"![\"ต้องรับผิด-เมื่อ-ประมาท\"](\"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9C%E0%B8%B4%E0%B8%94-%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD-%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%97.png\")
ต้องรับผิดเมื่อประมาท<\/figcaption><\/figure>\n <\/p>\n
