<\/em><\/p>\n

หากตกลงกันไม่ได้ อีกฝ่ายหนึ่งบังคับอีกฝ่ายหนึ่งก็ไม่ได้ ก็ต้องขอบารมีศาลเป็นที่พึ่งโดยการฟ้องหย่า และกฎหมายกำหนดเหตุแห่งการฟ้องหย่าไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพานิชย์ บรรพ 5 ครอบครัว ลักษณะ 1 การสมรส หมวด 6 การสิ้นสุดแห่งการสมรส มาตรา 1516<\/p>\n\n\n\n

การฟ้องหย่า<\/strong> ถือเป็นคดีครอบครัว ซึ่ง “คดีครอบครัว” หมายถึง คดีแพ่งที่ฟ้องหรือร้องขอต่อศาลหรือกระทําการใดๆ ในทางศาลเกี่ยวกับผู้เยาว์หรือครอบครัวแล้วแต่กรณี จึงต้องยื่นคำฟ้องต่อศาลเยาวชนและครอบครัว<\/p>\n\n\n\n

หากจดทะเบียนสมรสในต่างประเทศสามารถฟ้องหย่าในศาลไทยได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1459 วรรคแรก<\/p>\n\n\n\n

การที่จะฟ้องหย่าได้ ต้องมีเหตุตามที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพานิชย์ มาตรา 1516<\/strong> บัญญัติไว้ ดังนี้<\/p>\n\n\n\n

มาตรา 1516<\/strong> เหตุฟ้องหย่ามีดังต่อไปนี้<\/p>\n\n\n\n

1.สามีหรือภริยาอุปการะเลี้ยงดูหรือยกย่องผู้อื่นฉันภริยาหรือสามี เป็นชู้หรือมีชู้ หรือร่วมประเวณีกับผู้อื่นเป็นอาจิณ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

2.สามีหรือภริยาประพฤติชั่ว ไม่ว่าความประพฤติชั่วนั้นจะเป็นความผิดอาญาหรือไม่ ถ้าเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่ง<\/p>\n\n\n\n

(ก) ได้รับความอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรง<\/p>\n\n\n\n

(ข) ได้รับความดูถูกเกลียดชังเพราะเหตุที่คงเป็นสามีหรือภริยาของฝ่ายที่ประพฤติชั่วอยู่ต่อไป หรือ<\/p>\n\n\n\n

(ค) ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร ในเมื่อเอาสภาพ ฐานะ และความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยามาคำนึงประกอบ<\/p>\n\n\n\n

อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

3.สามีหรือภริยาทำร้าย หรือทรมานร่างกายหรือจิตใจ หรือหมิ่นประมาทหรือเหยียดหยามอีกฝ่ายหนึ่งหรือบุพการีของอีกฝ่ายหนึ่ง  ทั้งนี้ ถ้าเป็นการร้ายแรง อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

4.สามีหรือภริยาจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปี อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

4\/1.สามีหรือภริยาต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกและได้ถูกจำคุกเกินหนึ่งปีในความผิดที่อีกฝ่ายหนึ่งมิได้มีส่วนก่อให้เกิดการกระทำความผิดหรือยินยอมหรือรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดนั้นด้วย และการเป็นสามีภริยากันต่อไปจะเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่งได้รับความเสียหายหรือเดือนร้อนเกินควร อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

4\/2.สามีและภริยาสมัครใจแยกกันอยู่เพราะเหตุที่ไม่อาจอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาได้โดยปกติสุขตลอดมาเกินสามปี หรือแยกกันอยู่ตามคำสั่งของศาลเป็นเวลาเกินสามปี ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

5.สามีหรือภริยาถูกศาลสั่งให้เป็นคนสาบสูญ หรือไปจากภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่เป็นเวลาเกินสามปีโดยไม่มีใครทราบแน่ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

6.สามีหรือภริยาไม่ให้ความช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูอีกฝ่ายหนึ่งตามสมควรหรือทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการที่เป็นสามีหรือภริยากันอย่างร้ายแรง  ทั้งนี้ ถ้าการกระทำนั้นถึงขนาดที่อีกฝ่ายหนึ่งเดือดร้อนเกินควรในเมื่อเอาสภาพ ฐานะ และความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยามาคำนึงประกอบ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

7.สามีหรือภริยาวิกลจริตตลอดมาเกินสามปี และความวิกลจริตนั้นมีลักษณะยากจะหายได้ กับทั้งความวิกลจริตถึงขนาดที่จะทนอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาต่อไปไม่ได้ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

8.สามีหรือภริยาผิดทัณฑ์บนที่ทำให้ไว้เป็นหนังสือในเรื่องความประพฤติ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

9.สามีหรือภริยาเป็นโรคติดต่ออย่างร้ายแรงอันอาจเป็นภัยแก่อีกฝ่ายหนึ่งและโรคมีลักษณะเรื้อรังไม่มีทางที่จะหายได้ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้<\/strong><\/p>\n\n\n\n

10.สามีหรือภริยามีสภาพแห่งกายทำให้สามีหรือภริยานั้นไม่อาจร่วมประเวณีได้ตลอดกาล อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ <\/strong><\/p>\n\n\n\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

หากตกลงกันไม่ได้ อีกฝ่ายหนึ่งบังคับอีกฝ่ายหนึ่งก็ไม่ได้ ก็ต้องขอบารมีศาลเป็นที่พึ่งโดยการฟ้องหย่า และกฎหมายกำหนดเหตุแห่งการฟ้องหย่าไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพานิชย์ บรรพ 5 ครอบครัว ลักษณะ 1 การสมรส หมวด 6 การสิ้นสุดแห่งการสมรส มาตรา 1516<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4840,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[257,270,1186,1188,1189,1231,1232,1233,1234,1235],"aioseo_notices":[],"amp_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4839"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4839"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4839\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5988,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4839\/revisions\/5988"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4840"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4839"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4839"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4839"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}