การก่อตั้งสภาทนายความ<\/strong><\/p>\nจากเหตุการณ์กรณีผลกระทบที่เกิดจากบทบัญญัติในพระราชบัญญัติทนายความ พ. ศ. 2508 ซึ่งเป็นการจำกัดสิทธิของทนายความทำให้เกิดผลกระทบกับบรรดาทนายความชั้นสองเองรวมถึงประชาชนที่ต้องการความรู้ความสามารถของทนายความชั้นสองก่อให้เกิดแนวความคิดประการสำคัญที่ก่อให้เกิดสถาบันของทนายความในอันที่จะทำหน้าที่ เป็นผู้ควบคุมผู้ประกอบวิชาชีพทนายความเองดังเช่นที่เป็นอยู่ในนานาประเทศ สืบเนื่องจากความคิดดังกล่าวจึงมีการเคลื่อนไหวที่จะตั้งสถาบันดังกล่าวให้เป็นรูปประธรรมตามลำดับขั้นตอนกล่าวคือ<\/p>\n
ปี พ.ศ. 2517 นายมารุต บุนนาค นายกสมาคมทนายความแห่งประเทศไทยและเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ตำแหน่งในขณะนั้น) ได้เสนอร่างพระราชบัญญัติทนายความเพื่อก่อตั้งสภาทนายความเข้าสู่การพิจารณาของสภานิติบัญญัติทนายความแต่สภานี้ได้สิ้นสภาพลง การร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวจึงตกไปด้วย<\/p>\n
ปีต่อมา คือปี พ. ศ. 2518 นายมงคล สุคนธขจร ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกสภาทนายความแห่งประเทศไทยต่อจากนายมารุต บุนนาค และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา (ในขณะนั้น) พร้อมคณะได้ร่วมกันเสนอร่างพระราชบัญญัติทนายความเพื่อก่อตั้งสภาทนายความต่อสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งหนึ่งโดยในครั้งนี้สภาผู้แทนราษฎรได้ลงมติรับหลักการในวาระที่หนึ่งแล้วแต่รัฐบาลสมัย หม่อมราชวงศ์ คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรีประกาศยุบสภาเสียก่อนร่างพระราชบัญญัตินี้จึงตกไปอีกครั้งหนึ่ง<\/p>\n
จนกระทั่ง พ. ศ. 2522 ซึ่งได้มีการยกร่างพระราชบัญญัติทนายความขึ้นใหม่เพื่อเรียกร้องให้ได้มาซึ่งสภาทนายความ ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2533 และได้นำเสนอต่อนายชวน หลีกภัย ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเพื่อเสนอต่อที่ประชุมคณะรัฐมนตรีดำเนินการต่อไป ระยะเวลาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 ติดต่อกันเรื่อยมาจนถึงปี พ.ศ. 2528 โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 19 ธันวาคม 2528 เป็นต้นมา<\/p>\n
<\/p>\n
![\"20](\"http:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1.png\")
\n