หมวด ๘ การกระทำความผิดอีก

     มาตรา ๙๒  ผู้ใดต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุก ถ้าและได้กระทำความผิดใดๆ อีกในระหว่างที่ยังจะต้องรับโทษอยู่ก็ดี ภายในเวลาห้าปีนับแต่วันพ้นโทษก็ดี หากศาลจะพิพากษาลงโทษครั้งหลังถึงจำคุก ก็ให้เพิ่มโทษที่จะลงแก่ผู้นั้น หนึ่งในสามของโทษที่ศาลกำหนดสำหรับความผิดครั้งหลัง

     มาตรา ๙๓  ผู้ใดต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุก ถ้าและได้กระทำความผิดอย่างหนึ่งอย่างใดที่จำแนกไว้ในอนุมาตราต่อไปนี้ซ้ำในอนุมาตราเดียวกันอีก ในระหว่างที่ยังจะต้องรับโทษอยู่ก็ดี ภายในเวลาสามปีนับแต่วันพ้นโทษก็ดี ถ้าความผิดครั้งแรกเป็นความผิดซึ่งศาลพิพากษาลงโทษจำคุกไม่น้อยกว่าหกเดือน หากศาลจะพิพากษาลงโทษครั้งหลังถึงจำคุก ก็ให้เพิ่มโทษที่จะลงแก่ผู้นั้นกึ่งหนึ่งของโทษที่ศาลกำหนดสำหรับความผิดครั้งหลัง

    (๑) ความผิดเกี่ยวกับความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๐๗ ถึงมาตรา ๑๓๕

    (๒) ความผิดต่อเจ้าพนักงาน ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๓๖ ถึงมาตรา ๑๔๖

    (๓) ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๔๗ ถึงมาตรา ๑๖๖

    (๔) ความผิดต่อเจ้าพนักงานในการยุติธรรม ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๖๗ ถึงมาตรา ๑๙๒ และมาตรา ๑๙๔

    (๕) ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๐๐ ถึงมาตรา ๒๐๔

    (๖) ความผิดเกี่ยวกับความสงบสุขของประชาชน ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๐๙ ถึงมาตรา ๒๑๖

    (๗) ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๑๗ ถึงมาตรา ๒๒๔ มาตรา ๒๒๖ ถึงมาตรา ๒๓๔ และมาตรา ๒๓๖ ถึงมาตรา ๒๓๘

    (๘) ความผิดเกี่ยวกับเงินตรา ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๔๐ ถึงมาตรา ๒๔๙ ความผิดเกี่ยวกับดวงตราแสตมป์และตั๋ว ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๕๐ ถึงมาตรา ๒๖๑ และความผิดเกี่ยวกับเอกสาร ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๖๔ ถึงมาตรา ๒๖๙

    (๙) ความผิดเกี่ยวกับการค้า ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๗๐ ถึงมาตรา ๒๗๕

    (๑๐) ความผิดเกี่ยวกับเพศ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๗๖ ถึงมาตรา ๒๘๕

    (๑๑) ความผิดต่อชีวิต ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๘๘ ถึงมาตรา ๒๙๐ และมาตรา ๒๙๔ ความผิดต่อร่างกายตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๙๕ ถึงมาตรา ๒๙๙ ความผิดฐานทำให้แท้งลูก ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๐๑ ถึงมาตรา ๓๐๓ และความผิดฐานทอดทิ้งเด็ก คนป่วย เจ็บหรือคนชรา ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๐๖ ถึงมาตรา ๓๐๘

    (๑๒) ความผิดต่อเสรีภาพ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๐๙ มาตรา ๓๑๐ และมาตรา ๓๑๒ ถึงมาตรา ๓๒๐

    (๑๓) ความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๓๔ ถึงมาตรา ๓๖๕

     มาตรา ๙๔  ความผิดอันได้กระทำโดยประมาท ความผิดลหุโทษ และความผิดซึ่งผู้กระทำได้กระทำในขณะที่มีอายุต่ำกว่าสิบแปดปีนั้น ไม่ว่าจะได้กระทำในครั้งก่อนหรือครั้งหลัง ไม่ถือว่าเป็นความผิดเพื่อการเพิ่มโทษตามความในหมวดนี้

* มาตรา ๙๔  แก้ไขโดย มาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๑) พ.ศ.๒๕๕๑ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๓๐ ก หน้า ๒๒ วันที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑)

<\/figure>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n

การกระทำความผิดอีกก็คือ การที่บุคคลได้กระทำความผิดหลายกรรม แต่การกระทำอันแรกศาลได้มีคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษบุคคลนั้นไปแล้ว กฎหมายได้วางหลักให้ศาลเพิ่มโทษแก่ผู้ซึ่งได้กระทำความผิดมาก่อนแล้ว มากระทำความผิดขึ้นอีกอันเป็นการให้อำนาจศาลลงโทษบุคคลนั้นมากขึ้นกว่ากรณีทั่วไป ด้วยเหตุผลที่ว่าการที่บุคคลใดกระทำความผิดหลายครั้ง ย่อมแสดงว่าบุคคลที่เป็นภัยต่อความสงบสุขของสังคม มีนิสัยที่ไม่เข็ดหลาบต่อการลงโทษ การใช้มาตรการพิเศษด้วยการเพิ่มโทษ จึงเป็นวิธีการที่เปิดโอกาสให้ศาลใช้ดุลพินิจกำหนดโทษให้เหมาะสมกับบุคลิกภาพของผู้กระทำความผิด นอกจากนี้การควบคุมตัวผู้กระทำความผิดหลายครั้งไว้เป็นเวลานานๆ ก็เป็นการตัดบุคคลดังกล่าวออกจากสังคม ทำให้เขาไม่มีโอกาสกระทำความผิดได้อีกในช่วงเวลาดังกล่าว อันเป็นการคุ้มครองความสงบสุขของสังคมได้ในชั่วระยะเวลาหนึ่ง และการนำมาตรการเพิ่มโทษมาใช้ยังมีผลเป็นการข่มขู่ให้ผู้ที่เคยถูกลงโทษเพราะได้กระทำความผิดมาแล้วรู้สำนึกว่าการกระทำความผิดขึ้นอีกจะทำให้ต้องได้รับโทษหนักขึ้น<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

สารบัญ ประมวลกฎหมายอาญา<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

ผู้ที่เคยถูกลงโทษจำคุกมาแล้ว หากได้กระทำความผิดอีกภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดและศาลจะลงโทษจำคุก
\n ผู้นั้นอาจถูกเพิ่มโทษให้หนักขึ้นอีกหนึ่งในสามได้<\/p>\n

ผู้ที่เคยถูกลงโทษจำคุกไม่น้อยกว่า 6 เดือนมาแล้ว หากได้กระทำความผิดซ้ำในความผิดประเภทเดียวกันอีก ภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดและศาลจะลงโทษจำคุก ผู้นั้นอาจจะถูกเพิ่มโทษให้นักขึ้นอีกกึ่งหนึ่งได้<\/p>\n

ความผิดที่กระทำโดยประมาท ความผิดลหุโทษ และความผิดซึ่งกระทำในขณะมีอายุยังไม่เกิน 18 ปี ไม่ถือเป็นเหตุเพิ่มโทษ<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3600,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[1255,436],"tags":[138,1517,261,327,333,1063,1064,1066,1229,1230],"aioseo_notices":[],"amp_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3599"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3599"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3599\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7540,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3599\/revisions\/7540"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3600"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3599"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3599"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.keybookme.com\/law\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3599"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}